Recensies

Zelf een recensie schrijven over restaurant Constantinopel?
Dat kan op: www.iens.nl of op www.dinnersite.nl

Wij zijn trots op de goede beoordeling van Maeve van der Steen in de BonnenKnipKrant:

door Maeve van der Steen

Op de hoek van de Kennemerstraat, schuin tegenover de voormalige Ripperda kazerne en op loopafstand van het station, vinden we het Turkse Specialiteitenrestaurant Constantinopel.
Bij binnenkomst valt je oog meteen op de enorme muurschildering van de haven van Constantinopel, het tegenwoordige Istanbul. Het schilderij is nog niet af, werd ons verteld door de eigenaar er ontbreken nog wat gebouwen. Maar ik vind het zo mooi genoeg. De stoelen zitten comfortabel en de verleiding is groot om meteen een raki te bestellen, (de Turkse versie van de Franse pastis) maar de maag moet allereerst een klein hapje hebben. Een voorgerecht uitkiezen dus, maar dat is moeilijk. Ze zijn allemaal even aanlokke¬lijk! Linzensoep (€4) of één van de salades? Humus of çoban salatasi (paprika, pepers, munt en peterselie), de Içli Köfte of Sigara Böregi – een soort langwerpige loempia gevuld met feta en peterselie? Gelukkig kan je van alles wat proeven door een mix van mezze te bestellen, voor één persoon €9,50 voor twee personen €17,50. Wat een verrukking, al deze hapjes begeleid door warm en knapperig Turks brood. Er wordt ons keurig uitgelegd wat wat is, maar ik hoop dat de lezer het mij zal vergeven dat ik het niet allemaal precies meer weet. Wel dat het subtiel en toch kruidig en pittig smaakte en dat alleen de gehaktballetjes wat saai waren. Veel doet denken aan de Griekse keuken, soms is de naam van een gerecht zelfs bijna hetzelfde: Cacik (yoghurt met dille, komkommer en knoflook) lijkt erg op de Griekse tzatziki. Maar de Turkse keuken is verfijnder en gevarieerder.

Het gevaar van zoveel lekkere hapjes vooraf is dat een hoofdgerecht erna wat teveel lijkt. Volgende keer misschien een hoofdgerecht delen? Of beter, er gewoon lekker lang over doen met een glaasje Angora. De wijn is genoemd naar Angora, de vroegere benaming van Ankara, de hoofdstad in het midden van Turkije (ook de kat, de wol en de geit die Angora heten zijn naar die stad genoemd). De wijn komt trouwens uit Anatolië. Wij proefden de rode en de witte en vooral de rode was uitstekend (€3,50 per glas, €17,50 per fles). De hoofdgerechten zijn onderverdeeld in ‘Warme hoofdgerechten’ Bulgur (dat is een soort tarwe), rijst, pasta, eigenlijk de meelgerechten dus, ‘Vegetarische gerechten’, ‘Vleesgerechten’, ‘Visgerechten’ en ‘Grill- gerechten’.

Weer moeilijk kiezen: de gegrilde dorade trok me erg, maar ook de gemarineerde kwartels maakten nieuwsgierig. Het werden de ‘gegrilde Köfte’ (€ 14,50) en die smaakten prima. Vegetariërs hebben een ruime keus, dat is in de meeste restaurants wel anders! Gevulde paprika, gebakken artisjokken met mozzarella… de enige planteneter aan tafel koos voor de ‘bladerdeeg gevuld met walnoten en spinazie’ (€ 14,-) die goed beviel. We kregen er rijst en in de oven gebakken, gekruide partjes aardappel bij, lekker maar volgende keer vragen we er bulgur bij want dat eten we niet zo vaak.
‘De Manti’ (€9,50) een soort ravioli gevuld met gehakt, met yoghurt-tomatensaus waren ook lekker maar een beetje zwaar.

Actrice Maeve van der Steen brengt elke maand een onverwachts bezoek aan een horecagelegenheid in de regio. Op geestige, innemende wijze analyseert en belicht zij — met oog voor detail — het eten en andere facetten van het restaurant/café dat zij bezoekt. Uiteindelijk komt Maeve tot een gewogen beoordeling.
En dan de desserts… voor wie nog ruimte heeft.

Een en al zoete Oosterse verleiding ‘gebakken dadels met rode port en Turkse yoghurt’ of wat te denken van ‘Vogelnestje uit de oven met mozzarella’. De klassieke yoghurt met walnoten en honing ontbreekt natuurlijk niet. Toch de beroemde Baklava genomen, gemaakt door mevrouw zelf en dat proef je! Knapperig fijn deeg en niet zo overdreven zoet. Complimenten!
Raki kan je gelukkig ook achteraf drinken bij wijze van digestif (in Turkije wordt het ook als begeleider bij de hapjes gedronken) en we kregen het glas geser-veerd in een soort schaaltje gevuld met ijs. Zo wordt de Raki goed gekoeld want er mag wel water in maar geen ijs, vertelde de eigenaar. Weer wat geleerd! Al met al een goede zaak, je kunt in de open keuken kijken en het sanitair is superschoon, altijd prettig. De rekening viel alleszins mee, dus wij komen zeker terug voor deze heerlijke Turkse Specialiteiten.

Voor het hele artikel in PDF klik hier